selam ve dua ile..

Eğer yeryüzündeki ağaçların tümü kalem ve deniz de
onun ardından yedi deniz daha eklenerek-(mürekkep) olsa,
yine de Allah’ın kelimeleri tükenmez. Şüphesiz Allah,
üstün ve güçlüdür, hüküm ve hikmet sahibidir.
(Lokman Suresi, 27)

Bu güzellikleri bizimle paylaştığınız için Allah razı olsun.
Sevgi ve mutluluk her dem yüreğinizde olsun.

Sevgili Amcacım. Rabbim tüm dualarınızı en derin ihlas üzere kabul eylesin. Sizi ve ailenizi sevsin ve sevdiklerine sevdirsin, sevmediklerinden uzak tutsun. (amin.)

selam ve dua ile..

Devam eder durur konuşma…
Aralarında başlar bir tartışma,
Karar verirler bir sınava,
Dostun hakikisini anlamaya…

Bir akşam bir koyun keserler,
Ve koyarlar çuvala,
Baba der ki oğluna,
‘Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna’

Çuvaldan kanlar damlamakta,
Sanki öldürmüşler de bir adamı,
Koymuşlar çuvala,
Dıştan böyle sanılmakta,

Delikanlı sırtlar çuvalı,
Gider en iyi bildiği dostuna,çalar kapıyı,
O dost, bakar ki bir çuval, hem de kanlı,
Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
Almaz içeri arkadaşını,

Böylece tek tek dolaşır delikanlı,
Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını,
Ne çare, hepsinde de sonuç aynıdır,
Evlat geriye döner,
Ama içten yıkılır…

Babasına dönerek; haklıymışsın baba ‘ der,
Dost yokmuş şu dünyada ne sana, ne de bana,
Baba ‘ hayır Evlat ‘der, benim bir dostum var bildiğim,
Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona,

Genç adam, çuvalı sırtlar tekrar,
Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar…
Gider, baba dostuna,
Kabul görür, sevinir,
O dost, delikanlıyı alır hemen içeri,

Geçerler arka bahçeye,
Bir çukur kazarlar birlikte,
Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye,
Üzerine de serpiştirirler toprak,
Belli olmasın diye dikerler sarımsak…

Genç adam gelir babasına;
‘Baba, işte dost buymuş’ diye konuşunca,
Babası; ‘daha erken, o belli olmaz daha,
Sen yarın git O’na, çıkart bir kavga,
Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ona,
İşte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi,
Sonra gel olanları anlat bana…’

Genç adam, aynen yapar babasının dediğini,
Maksadı anlamaktır dostun hakikisini
Babasının dostuna istemeden basar iki tokadı,
Der ki tokadı yiyen DOST;
‘Git de söyle babana,
Biz satmayız sarımsak tarlasını
Boyle iki tokada
Yazar?

DOSTLUĞA…
Serüvendir yasamak;
Ne getirir , ne götürür belli olmaz,
Bir gün ağlar,bir gün gülersin.

En umutsuz anında;
Yaslar süzülürken yanaklarından,
Birden donuverir hatırladığında,
Işığın olur , karanlıkları delersin.
Ya da katılırken kahkahalarla,
Yüzünde açan gülleri göstermek istediğin,
Belki yanıbaşında belki çok uzaklarda,
Ama bir yürek atisi kadar yakındır sana.
Kasvetli bir sabaha merhaba dediğinde gülerek,
Ya da düz yolda tökezlediğinde,
Elerini avuçlarında hissedersin.

Çoğu zaman yalnızsındır kalabalıklarda;
Sahte gülücüklere sahte gülücüklerle karşılık verirsin.
İlişkiler vıcık vıcık,
Menfaat, ihanet, riya vardır hep etrafında,
Tiksinirsin…

Hani bazen manasızdır yasamak;
Ot gibiyim der dalar gidersin,
Bir film şeridi gibi geçerken yasadıkların,
Bir iki kareye takılır gözlerin,
O karelerden sevgi akar damarlarına ,
Birden canlanır , dirilir , güçlenirsin.
Dört elle sarılırsın sonra hayata,
Meydan okursun , kafa tutarsın,
Dünyayı sırtlayıp gidesin gelir,
Ben de buradayım dersin.

Bir kucak açarsın
Kolların dünyayı sarar,
Bir gülümser,içinde çiçekler açar,
Yüreğinde mevsim ilkbahar olur.
Yanında yüksek sesle düşünür,
En mahrem sırlarına ortak edersin.
Kimi zaman kalbini kırdığın,
Kimi zaman gönlünü aldığın olur,
Almadan veren,çağırmadan gelen,vedasız gidendir.

Gün olur araya yollar,yıllar girer,
Ama hep taze sımsıcaktır anılar,
Hatırlayınca gülümsersin.

Korkmazsın…
Buz üzerine yazılı değildir yitip gitmez,
Onunla alıp verdiklerin,
Bilirsin,
O benim ” CAN DOSTUM ” dersin…