بسم الله الرحمن الرحيم

Çağ- Çağ nehrinde bir küçük Şelale (Nusaybin)

Dünyadeki dengelerin kurulabilmesi için bir takım kurallar vardır. Bu kurallardan bir tanesi Dokunmazlık’tır.
Dokunmazlık iki çeşittir.
Birincisi:

Beşeri dokunmazlıktır ki; Filan kişi milletvekili olmuş onun dokanmazlığı var diyoruz, doğrudur elbette olacak haktır da elbette bazı imtiyazlara sahip olacak ona düşen bu dokunmazlığı en güzel bir şekilde su istimal etmeden kullanılması lazım. Bu Dünya hayatında ki dokunulmazlıktır.

İkincisi:

Dokunmazlık ise Allah (c.c.) tarafından verilen dokunmazlıktır: oda Allah-u teala hazretleri (c.c) tarafından Anne ve Babalara vermiştir. Yüce Allah (c.c.) “La takul lehümma üffin.” Ayeti kerimesiyle hem Anne’lere hem de Baba’lara dokunmazlık bahşetmiştir….

İşte sevgili gençler:

Sizler daha Anne’niz, Baba’nız sağ iken onlara Aman ha; aman ha; çok çok, çooooook dikkat ediniz. Onlara karşı sevgide kusur etmeyin…

Bu garibanın sözlerini dinlerseniz inanın ki hem dünyada hem de ahirette aziz olursunuz, hem de beni sevindirirsiniz.

Annenizin ve babanızın ellerini öptüğünüz zaman sanki benim ellimi öpmüş gibi hisederim kendimi.
Bizim yörede şöyle bir hikaye dile getirilir. Doğruluk payı varmıdır, yokmudur bilmiyorum. Ama dinlemeye deyer buluyorum:

LÜTFEN OKUYUNUZ:

Yaz aylarında bizim yoremize Leylekler gelirler ve hemen hemen her yerde yuva yaparlar, sevecen hayvanlardır. Yaz aylarında bizler Dam da yatarız, gerçi yaz aylarında damdan düşmeler çok olur, işte böyle bir yaz akşamı; Akşam namazı içerde kılınmış dama çıkan bir ihtiyar adam genç oğluna

-”Evladım şu karşıda bir karartı görünüyor nedir?”

Oğlu:

-”Baba leylektir” diye cevab verir.

Aradan az bir zaman geçmeden baba tekrar sorar:

-”Oğlum o kuşun ismi neydi unuttum da.”

Oğlu; biraz kızarak

-”Baba leylek tır.” dedi.

Yemeğe oturmuşlar yemek yerlerken babası oğluna tekrar sorar :

“Oğlum unuttum, o kuşun adı neydi?” dedi.

Oğlu hidetlenerek

-”Amma da oldun ha, leylektır dedik ya sana, sen artık sağır da mı oldun ” diyerek babasını azarladı.

Babası nın gözlerinden yaşlar akmaya başladı. Oğlu pişman olmuş babasının yanına gitti

-”Baba özür dilerim bır ara kendimi kayıbettim.”dedi

Babası:

-”Oğlum daha sen çok küçüktün, böyle bir yaz akşamıydı gene şimdi ki gibi leylekler bu ağaca konmuş yuva yapmıştı sen kucağımdaydın

-” Baba nedır bu demiştin?”

Ben de sana;

-”Oğlum leylek’tır.” dedim. Aradan birkaç dakika geçmeden sonra tekrar bana sordum

-”Baba nedir bu?” ben de sana;

-”Sevgili oğlum bu kuş leylek tir. Bana tam otuz kere sordun her defasında sana;

-”Sevgili oğlum leylek tir. Ley-lek.” ve her zamanda seni öpüyor okşiyordum ben şimdi sana iki kere bu nedir diye sordum sen beni azarladım.” dedi

Babasından bu sözleri duyan genç hemen babasının ellerine sarılıp öper

-”Baba beni afet, söz veriyorum; bir daha, bir daha senin kalbini kırmiyacağım “dedi..

Yüce Rabbim: bizleri ve sizleri Anne ve baba’lara hakkiyle hizmet eden ve onların hayır ve dularını alan salih evlatlardan eylesin. AMİN….

Fuad Yusufoğlu