بسم الله الرحمن الرحيم

Kasyan dağları -MAVALA SİPİ- (Nusaybin)

Aile hakkında; Blogcu; Sadiyka kardeşimiz çok güzel bahsetmişler. İstatislik verilere dayanarak uzun uzadiya yazmışlar. Ellerine sağlık.

Ben istatistiklerden pek anlamam, kendi aile ortamından yola çıkarak bazı hususları Allahın izni ile kaleme almak istiyorum. Allah-u Teala (c.c.) Hazretleri dileyince “Künfe yekün der, o da oluverir.”

Huzurluyum,

Mutluyum.

Çünkü, Allah’ın izniyle ve Büyük velilerin himmetiyle (Bereketiyle) çocuklarıma verdiğim terbiyenin semeresini hayatta iken alıyorum.

Aile ortamı içinde sorumluluk anne ve babaya düşer. Anne ve baba İslamın emrettiği şekilde çocuklarına terbiye verirse, karşılığını hem dünyada hem de ahirette alır. Elhamdülillah, bu şanslı insanlardan bir tanesi de benim.

Ellerinizden öper, üç oğlum, dört kızım var.

Büyük oğlumdan bahsedeyim. Doğar doğmaz rahmetli babam ona en güzel ismi verdi. Rıdvan.
Rıdvan: 4 yaşında iken beraber camiye, 6 yaşında, kuran-ı kerim, 7 yaşında ise Allahın sevgili kullarının meclislerine götürdüm.

5 yaşında, oruç tutmayı, imsakta bizimle sahura kalkıyor, sabah namazı kılıyor, öğleye kadar yemek yememesini, öğleden sonra orucunu açmasını, ertesi gün sabahtan öğleye kadar yemek yemesini, öğleden sonrada orucunu açmasını söyledim.

-”Baba orucum oluyor mu?” dedi

Ben ona

-”Evet oluyor.” dedim

Güzel bir terbiye Allah nasip eyledi, biz de vesile olduk. İlk, orta, lise derken şimdi üniversite son sınıfta okuyor ve nişanlı. Ayriyetten aikido hocalığı yapıyor.

İkinci oğlum, babamın vefatından sonra dünyaya geldiği için ismini rahmetli babamın adı olan,Yusuf ismini verdik.

Yusuf: 5 yaşında namaz, 6 yaşında oruç, 8 yaşında kuran-ı kerim öğrettim. İlk orta lise derken şimdi o da üniversite son sınıfta okuyor. Terbiyesiyle güzel bir şekilde, onunla arkadaş olarak beraber camiye gider, Allahın dostları olan cemaatlerle oturup kalktık. Her cemaatlardaki sohbetlere getirdiğimde hazır olanlardan dua taleb ettim. Elhamdülillah o salıh’lerin duaları kabul oldu.

Sizlere bir şey söyliyeyim mi? Evimizde hiç ama hiç hırsızlık olmaz ve olmadı. Benim ne kadar param varsa dolabın üstüne koyar, aile içerisinde kime ne lazımsa, bana söylemek şartıyla gider ihtiyacı kadar alırdı. Evimizde yalan da söylenmedi hiç.

Çocuklarıma, misalen şunu söylüyordum, ne yaparsanız yapın korkmayın bana doğruyu söyleyin. Mesela televizyonu kırdınız, ben “kim kırdı” dediğim zaman, kim kırdıysa doğruyu söylesin bişey olmaz. Evimde hiç küfür içeren sözler söylenmedi.

Büyük kızımın adını Zeyneb’e koyduk. 6 yaşında başının açık olmasının günah olduğunu, ara sıra isterse örtmesini söyledik, 7 yaşında kuran-ı kerim, 8 yaşında oruç tutmasını ve namazını kılmasını tembihledik, şu anda evli ve 3 çocuğu var.

İkinci kızımın ismini Elif koyduk. O da ablasına tembihlediğimiz gibi dinimizin vaciblerini zorla değil sevdirerek anlattık şu anda o da evli 1 çocuğu var.

Üçüncü kızımın ismini Kevser koyduk. Aynı terbiyeyle onu da Allahın izniyle ve büyük evliyaların duaları sayesinde verdik. Elhamdulıllah o da bu terbiyeyle büyüttük, şu anda o da evli ve 2 çocuğu var.

Küçük kızımın ismini. Maşaallah koyduk. Ona da diğer kızlarıma verdiğim terbiyenin aynısını uyguladım. Zaten sizlerin bu sitelerinizi bilgisayar başında olduğu için o keşfetti. Ayrıyetten ona sizin gibi arkadaşlarla tanışmama vesile olduğu için ödüllendireceğim. Ama Sizce ne alayım?

Şu anda 11 yaşında olan en küçük oğluma. Muhammed, ismini verdim. Allaha çok şükür namazını kılıyor, orucuna da başladı. Beraber camiye gidiyor, Allahın dostlarının yanında sohbetlere katılıyoruz. Şu an 6. sınıfa takdir ile geçti.

Blog sitelerimizdeki arkadaşları kendi ailemden saydığım için, kendi aile ortamımdan biraz bahsetmek istedim…

Çocuklara küçük yaşta, zorlama yapmadan İslami bilgileri sevdirerek tadbik etmek lazım. Yeter ki biz çocuklara onların anlıyacağı gibi yalın bir dille anlatalım.

Kötü arkadaşlarla oturup kalkmalarına izin vermiyelim. Bunları sizlerle paylaşmamın nedeni, içimizde bulunan genç arkadaşlarımızın güzel bir şekilde çocuklarını terbiye etmelerini sağlamaktır. Buna vesile olabilrsem ne mutlu bana…

Bir babanın çocuğuna bırakacağı en güzel miras terbiyeden başka bir şey değildir. Çocuklarınıza dini terbiye verdiğiniz zaman muhakkak mükafatını hem dünyada hemde ahirette alırsınız.

En mühim noktaya gelince, hanımının eşine yardımcı olmasıdır. Baba çocuğuna “bunu niçin yapıyorsun” dediği zaman, eşi karşı çıkıyorsa, işte o zaman aile ortamı diye bir şey kalmaz, Allah muhafaza etsin aile ortadan kalkar.

Elhamdülillah, bugüne kadar çocuklarıma haram lokma yedirtmedim….

Haram lokma çok mühimdir…

Allah dileyince herşey olur. Onun için genç arkadaşlara sesleniyorum, aman ailenize sahip çıkın, ananıza babanıza saygılı olun, lütfen onları kırmayın.

Dindarlığa ve terbiyeye mutlaka riayet edin. Dünya süsü olan mala mülke kanmayın. Mal mülk geçici ama ailen senin zürriyetini kıyamete kadar taşıyacaktır. Çocuklarına helalı, haramı, islami terbiyeyi, dindarlığı öğrettiğin zaman, bunlara da vesile olursun.

İnsan öldükten sonra da, sevabı devam eder.İ şte bu sadakayı cariyedir.

Allahu Teala (c.c.) bizlere ve sizlere hayırlı evlatlar, salih ameller, huzur dolu günler nasib etsin. AMİN…

Fuad Yusufoğlu…