İbrahim-i Havvâs (Radiyallah-u anh)- 3
Nusaybin’den YAKİN KÖYLERİN GÜRÜNÜŞÜ (Nusaybin)
İbrahim-i Havvâs (Radiyallah-u anh)- 3
İbrahim Havvâs hazretleri (r.a.) anlatır;
-“Hacca giderken bir rahiple karşılaştım. Onunla yedi gün yolculuk yaptım.”
Bir ara rahip;
-“Senin dinin mi, yoksa benim dinim mi haktır, şu suyun üzerinde yürüyüp tecrübe edelim.” Diyerek ırmağın üzerinde yürüyüp karşıya geçti.
Rahibin bu halina hayret ettim;
-“Ya Rabbi, beni bu rahibe karşı mahcup etme.” Diye dua ettim. Besmele çekip, su üzerinde karşıya geçtim.
Rahip;
-“Bu olmadı, ikimiz de geçtik.” Dedi.
-”Bir müddet daha yola devam ettik. Karınlarımız acıkınca, rahip cebinden çıkardığı kağıda bir şeyler karalayarak yemek istedi. Önümüzde bir köpek çıktı. Ağzında bir dilim ekmek vardı. Rahip bu ekmeyi aldı.”
Bunun üzerine;
-“Ya Rabbi beni yine utandırma.” Diye dua ettim.
Hemen Nur yüzlü bir genç, içinde çeşitli nefis yemekler bulunan bir tepsi getirip bıraktı.
Gelen iki yemek arasındaki farkı gören rahip;
-“Benim yaptığım sihir idi. Senin ki gerçekten kerâmettir.” Diyerek hemen Kelime-i Şehadet getirip Müslüman oldu.”
İbrahim Havvâs hazretleri (r.a.) anlatır;
-“Bir yolculukta idim. Vakit gece yarısı idi. Adamın biri karşıma çıkıp,”
Bana dedi ki;
-“Ya İbrahim! Sen aç ve susuz değil misin?”
Gerçekten de uzun zamandan beri açtım.
Ve ona;
-“Aç ve susuz olduğumu.”Söyledim.
Hemen bir tas su ile biraz yiyecek verdi. Bunları yedim. O başka tarafa, ben de başka yöne ayrıldım.
O yemekleri yedikten sonra bir daha hiç acıkmadım. O kimsenin kim olduğunu hâlâ bilmiyorum.
Devam edecek…
İslam âlimleri ansiklopedisi
Allah-u Teâlâ hazretleri (c.c.) Bizleri ve sizleri Bu veli kullar hürmetine ahrette iman la gitmeyi müyesser eylesin. Amin
Fuad Yusufoğlu
Etiketler: İbrahim-i Havvas (r.a.), kerametler, Menkıbeler, Tasavvuf
